„Pokój dla Ukrainy”. Antologia literacka Wydawnictwa św, Macieja Apostoła w Lublińcu. Literaci wobec wojny

Eskalacja konfliktu ukraińsko-rosyjskiego znalazła swoje odbicie w wielu aspektach naszego życia,  między innymi w twórczości rodzimych literatów. W najnowszej antologii literackiej, wydanej przez lublinieckie Wydawnictwo św. Macieja Apostoła, zatytułowanej Pokój dla Ukrainy, a opisanej jako "charytatywna antologia literacka wydana 24 II 2023 - w 1. rocznicę obrony ziemi Ukrainy przed zbrojną agresją Rosji", możemy zaobserwować, jak wydarzenia, które wpłynęły mocno na przewartościowanie naszego świata, znalazły odbicie w amatorskiej działalności pisarskiej w Polsce. 

Nad całością czuwał - jak zwykle - dyrektor niewielkiej, lecz prężnie działającej oficyny Edward Przebieracz, istotny animator życia kulturalnego (w tym zwłaszcza literackiego, poetyckiego, choć nie tylko) w Polsce, który zgromadził wokół siebie liczną i aktywną społeczność. Panie Redaktorze, tu właśnie składam najserdeczniejsze życzenia dalszych sukcesów wydawniczych i - przede wszystkim - poszerzania bazy społecznej odbioru twórczości różnorakiej. A teraz przejdźmy do naszej antologii. Zapraszam! 

Literacka antologia ukraińska na horyzoncie

Miło mi poinformować, iż w lutym 2023 roku, z okazji rocznicy eskalacji konfliktu za naszą wschodnią granicą, nakładem Wydawnictwa św. Macieja Apostoła w Lublińcu, ukaże się antologia literacka mająca charakter charytatywny - na rzecz Ukrainy (wróg naszego wroga jest naszym przyjacielem). Zbiorek ten ukaże się pod patronatem wyższych instytucji (kultury, a może i nie tylko). Symboliczny drobiazg, ale ile takich drobnostek potrafiło poruszyć ludzi! 
I wezmę w nim udział jako współautor. I o ciągu dalszym tego projektu będę informował.  

Do poczytania! 

Złoczów

Trzecim odwiedzonym przez nas zamkiem był najlepiej zachowany obiekt w miejscowości Złoczów. Osada powstała za czasów Władysława III Warneńczyka na tzw. szlaku tatarskim (czyli trasie podjazdów Tatarów krymskich na Podole), czyli w miejscu silnie narażonym na skutki działań wojennych. W roku 1523 otrzymała prawa miejskie. Jej nazwę – tradycyjnie – wywodzi się od koloru, którym latem mienią się pobliskie pola.

Podhorce

Zajechaliśmy do Podhorców – miejscowości niewielkiej, położonej na wschód od Oleska. Znajduje się tam wielki i niesamowity pałac zwany "Wersalem Podola". Posiada on liczne cechy obronne, jak częściowo zasypaną już fosę, wieżyczki i potężne, imponujące mury. Stoi w miejscu, z którego jest doskonale widoczny z dużej odległości, teren bowiem pozbawiony jest większych skupisk wysokich drzew i przesłaniających okolice szczytów. Kiedy zbliżamy się do niego, mijamy liczne drzewa będące pomnikami przyrody, jak stare lipy, skały, za nami zostaje zabytkowy kościół. Czujemy jednak, że coś jest nie tak, bo oto ogromna, wspaniała niegdyś budowla wygląda, jakby przetoczył się przez nią huragan wojenny, a poprawiła po nim szarża ruskich czołgów (i może niekoniecznie czołgów, ale Rosjan to już i owszem).

Olesko

Kontynuuję cykl podróżniczy, który – mam nadzieję – na dłuższą metę okaże się rozwojowy. W najbliższych trzech odcinkach opiszę (oraz ubarwię zdjęciami) trzy budowle, które miałem okazję widzieć w zeszłym roku przy okazji wyjazdu na Ukrainę: trzy zamki będące niegdyś własnością rodziny Sobieskich (tej samej, z której wywodził się król Rzeczypospolitej Jan III) – nieco zaniedbanego, ale znajdującego się – przynajmniej wewnątrz budowli – w całkiem dobrym stanie Oleska, kompletnie zrujnowanych, ale mozolnie powstających – dzięki finansowemu wsparciu z Polski – z martwych Podhorców oraz najpiękniejszego, ale też kryjącego w sobie najmroczniejszą, najbardziej przerażającą historię Złoczowa.