To były piękne dni... i piękne dźwięki

Z okazji dzisiejszego dnia (30 kwietnia! data szczególna) chciałbym zabrać Was w krótką podróż, podczas której zatrzymywać się będziemy przy piosenkach mojej młodości (która, jeśli przyjąć, że jest to stan ducha, trwa nadal!). A, tak, dwa z zamieszczonych utworów piosenkami nie będą: jeden jest bowiem całkiem instrumentalny, drugim zaś jest modlitwa (a wiem, że osoby mocno religijne tu zaglądają, będzie to więc także zaproszenie do wspólnego przeżywania). Zastanawiałem się długo nad kontynuowaniem tej tematyki na blogu; dziś myślę, że znajdziemy w niej odskocznię od codzienności. Wejdźmy!

Ogłoszenie o zbiórce

Dziś będzie krótko: mój serdeczny kolega poprosił mnie, bym rozpropagował akcję zbiórki na jego książkę osadzoną w świecie romantyzmu. Poniżej podaję więc link, pod którym można zapoznać się z propozycją Roberta i wesprzeć go finansowo:

Zbiórka na książkę Roberta Kowalskiego

Każdy grosz się przyda, koniec akcji przypada na dzień 8 maja 2020 roku, na godzinę 22:00.
Dziękuję za uwagę.

[edycja: po zakończeniu zbiórki]

Niniejszym informuję, że zbiórka zakończyła się pełnym sukcesem i dzieło się ukaże w przeciągu najbliższych miesięcy.

Ścieżka św. Brunona w Giżycku

Wygląda na to, że nieprędko będziemy mogli cieszyć się pełną swobodą w podziwianiu atrakcji świata. Dlatego też, pomyślałem sobie, dobrze będzie zajrzeć do katalogu zdjęć na dysku. Tam na pewno znajdzie się coś, czym będziemy się wspólnie cieszyć. Dziś zabiorę Was na spacer po giżyckiej ścieżce świętego Brunona, bardzo urokliwym, zielonym szlaku, biegnącym przez las, który odkryje przed nami tajemnice, a przy tym skłoni do zadumy nad nami, nad ludźmi, nad tym, co można jedynie poczuć, ale nie dotknąć. Zapraszam.

Było sobie życie

Planowałem wstawić w tym miejscu kilka kolejnych tekstów dotyczących różnych atrakcyjnych krajoznawczo miejsc w Polsce. Niestety, panująca epidemia i związane z nią obostrzenia sprawiły, że pisanie w tym momencie o podróżach, bogactwie świata kultury i ciekawych punktach na drodze życia musi odejść na dalszy plan. Tym bardziej, że plaga, która nas dotknęła, nierozłącznie zwiąże się w pamięci ze śmiercią. I o niej (znaczy się o śmierci) dzisiaj będzie.

Międzynarodowy Dzień Poezji

Właśnie rozpoczęła się kalendarzowa wiosna. Przywitała nas nocnym deszczem, którego niezmiennie jest zbyt mało lub zbyt wiele. Ponownie grozi nam posucha (oby nie towarzyska i nie glebowa). 21 marca obchodzimy także Międzynarodowy Dzień Poezji - w tym roku, z przyczyn obiektywnych, obchodzimy go znad książki lub sprzed ekranu komputera. Zapraszam do siebie na nietypowy tekst (bo okazja też jest nietypowa i, oby, nie przydarzyła się ponownie).

Idzie wiosna!

Dzień jest coraz dłuższy, coraz cieplejszy i coraz więcej słychać skrzeków ptasich. Widok licznych stad zgrabnych, zadziornych kawek (kiedyś jedna z nich testowała wytrzymałość moich zimowych butów!) i eleganckich srok, a nawet stukot dzioba dzięcioła budzi umysł z zimowego letargu. Dlatego też dzisiaj będzie zielono, będzie wesoło - pierwsze kwiaty w tym roku są w pełnym rozkwicie! Zapraszam.

Wokół Szklarskiej Poręby

29 dzień tegorocznego lutego maluje się raczej w posępnych barwach. Pełne zachmurzenie nad miastem, mało sprzyjająca większemu wysiłkowi aura, niska temperatura (o, właśnie przyszedł mi do głowy pomysł na kolejny wpis. Ale o tym cicho, bo się wyda...) Trzeba się jakoś rozgrzać. Dlatego zapraszam Cię, Czytelniku, do kolejnej pięknej podróży, przeżyjmy ją razem. A naszym celem będą tym razem Szklarska Poręba i okolice.